взбучка

ж.прост.
  1. 1.
    (побои)кыйнау, бәргәләп алу, тукмау
    • сильная взбучка — каты кыйнау
  2. 2.
    (выговор)каты шелтә; шелтәләү, орышу, сүгү, әрләү
    • взбучка за нарушение правил — кагыйдәләрне бозган өчен каты шелтә
    • дать взбучку — каты шелтәләү