взманить

сов.
  1. 1.
    [ымлап] чакыру
    • взманить щенка — көчекне чакыру
  2. 2.
    перен.үзенә тарту, күңелне җилкендерү; җәлеп итү
    • взманила заграница своим богатством — чит ил үзенең байлыгы белән тартты