грянуть

сов.
  1. 1.
    гөрселдәү, гөрселдәп китү; күкрәп алу; яңгырау, яңгырап китү
    • грянул гром — күк күкрәде
    • грянул выстрел — ату тавышы яңгырады
  2. 2.
    что и без доп.уйный башлау
    • музыканты грянули марш — музыкантлар марш уйный башладылар
    • грянуть хором — хор белән җырлый башлау
  3. 3.
    перен.высок.башлану, башланып китү
    • грянула война — сугыш башланып китте
    • грянули морозы — суыклар башланды