заминка

ж.
  1. 1.
    тоткарлык, комачау
    • в деле вышла маленькая заминка — эштә аз гына тоткарлык килеп чыкты
    • возникла временная заминка — вакытлыча тоткарлык килеп чыкты
  2. 2.
    төртелеп тору; ык-мык итү, тотлыгу
    • говорить с заминкой — тотлыгып сөйләү
    • отвечать без заминки — төртелеп тормыйча җавап бирү