засиять

сов.
  1. 1.
    яктырып китү; ачылып китү
    • лицо его засияло от радости — шатлыктан аның йөзе яктырып китте
    • засиять от восторга — сокланудан яктырып китү
  2. 2.
    балкып (ялтырап) күренә башлау
    • засияла звезда — йолдыз җемелдәп күренә башлады
    • заря засияла — иртәнге шәфәкъ балкып күренә башлады