источить

I
сов.что
  1. 1.
    кайрый-кайрый юкартып бетерү
    • источить косу — чалгыны кайрап юкартып бетерү
    • источить нож — пычакны кайрый-кайрый юкартып бетерү
  2. 2.
    тишкәләп бетерү; ашап бетерү
    • трубы источила ржавчина — тутык торбаларны ашап бетергән
    • жучок источил дерево — коңгыз агачны тишкәләп бетергән
II
сов.см. источать
  • источить аромат — хуш ис аңкыту (тарату)