канитель

ж.
  1. 1.
    (тонкая витая проволока)ука, кәнитил
    • вышивать канителью — ука белән чигү
  2. 2.
    разг.матавык, четерек, мәшәкать, кәнитил
    • тянуть (разводить) канитель — мәшәкать ясау (тудыру, чыгару)