картечь

ж.
  1. 1.
    картечь (түгәрәк пулялар белән корылган, берьюлы күп кешене үтерергә һәм яралауга исәп тотып ясалган снаряд)
  2. 2.
    картечь (эре ядрә-ау мылтыгында)
    • зарядить ружьё картечью — мылтыкны картечь белән кору