колокольчик

существительноеРусско-татарский словарь, 2018
м.
  1. 1.
    уменьш.от колокол 1;шөлдер, кыңгырау
    • дуга с колокольчиком — шөлдерле дуга
  2. 2.
    бот.кыңгырау чәчәк
    • лесные колокольчики — урман кыңгырау чәчәкләре