местничество

существительноеРусско-татарский словарь, 2018
ср.
  1. 1.
    местничество (XV–XVIII гасырларда Мәскәү Русенда боярларны, ата-бабаларының тоткан урыннарына һәм нәселенә карап, дәүләт хезмәтенә урнаштыру тәртибе)
    • отмена местничества — местничествоны бетерү
  2. 2.
    урынчылык, төбәкчелек (гомуми эшләргә зарар китереп, тар һәм җирле мәнфәгатьләрне генә яклау)
    • борьба против местничества — урынчылыкка каршы көрәш