ночлег

м.
  1. 1.
    куну урыны, кунар җир (урын), куна торган җир (урын)
    • проситься на ночлег — кундырып чыгаруны сорау
    • найти себе ночлег — үзеңә куну урыны табу
  2. 2.
    куну
    • остановиться на ночлег — куна керү, кунарга туктау