огнище

ср.
  1. 1.
    (костёр)учак урыны
    • огнище заросло травой — учак урыны үлән белән капланган
  2. 2.
    ышна, ышна җире, янык (урманны төпләгәннән соң яки яндырганнан соң сөрү өчен билгеләнгән урын)
    • засеять огнище — ышна җиренә чәчү