поскакать

сов.
  1. 1.
    (понестись вскачь)чаба башлау, чабып китү
    • лошадь поскакала прочь — ат чабып китеп барды
  2. 2.
    (попрыгать)чабып алу, [бераз] чабу, сикерү, сикереп алу
    • поскакать на одной ноге — сыңар аякта сикерү
    • поскакать немного на скакалке — сикергеч белән әз генә сикереп алу