поспорить

сов.
  1. 1.
    с кем и без доп.бәхәсләшү, бәхәсләшеп алу, сүз көрәштерү
    • крупно поспорить — зурдан кубып бәхәсләшү
    • поспорить из-за пустяков — юк нәрсә өчен сүз көрәштерү
  2. 2.
    с кемразг.(заключить пари)әйбер куеп бәхәсләшү
    • поспорить на желание — теләккә бәхәсләшү
  3. 3.
    с кем-чем(вступить в соревнование)ярышу, ярыша алу
    • молодёжь в работе поспорит с мастерами — яшьләр эштә осталар белән ярышачак