признаться

сов.
  1. 1.
    в чём тануикърар итү (кылу)
    • признаться в своих ошибках — үз хаталарыңны тану
    • признаться в проступке — ялгышлыкны тану
  2. 2.
    • в знач. вводн. сл.признаться, признаюсь — дөресен генә әйткәндә, турысын (турыдан-туры) әйткәндә, ачыктан-ачык әйткәндә
    • признаюсь, я не читал этой книги — турысын әйткәндә, мин бу китапны укымадым