проповедник

м.

1.
(распространитель вероучения)дингә өндәүче, дин таратучы
- проповедник ислама — ислам диненә өндәүче
2.
(тот, кто произносит проповедь)вәгазь сөйләүче, вәгазьләүче, вәгазьче
- речь проповедника — вәгазьче нотыгы
3.
перен.чего(распространитель учения, идей и т.п.)(берәр төрле) тәгълимат (идеяләр, карашлар һ.б.) таратучы
- проповедник гуманизма — кешелеклелек тәгълиматын таратучы