пунктик

существительноеРусско-татарский словарь, 2018
м.
  1. 1.
    уменьш.-ласк.от пункт 1
  2. 2.
    перен.шутл.(причуда)сәер кыланыш
    • человек с пунктиком — сәер кыланышлы кеше, [бик] сәер кеше
    • у каждого свой пунктик — һәркемнең дә үз сәер кыланышы бар