сконфуженный

  1. 1.
    прич.от сконфузить
  2. 2.
    прил.оялып каушап калган; уңайсызланган
    • сконфуженный голос — уңайсызланган тавыш
    • сконфуженный вид — оялып каушап калган кыяфәт