скорчить

сов.
  1. 1.
    обычно безл. кого-что(свести судорогой)көзән җыеру, тартыштыру
    • скорчило от боли — авырудан көзән җыера башлады
  2. 2.
    чтосыту
    • скорчить рожу — чырай сыту