соперник

м.
  1. 1.
    ярышташ, ярышучы; көндәш; (в любви) көндәш
    • соперники за первое место — беренче урынга ярышучылар
    • счастливый соперник — бәхетле көндәш
  2. 2.
    перен.тиң [кеше], тиңдәш
    • в танцах ему нет соперника — биюдә аңа тиң кеше юк