уговорить

сов.кого-что
  1. 1.
    с неопр.күндерү, димләп күндерү, ризалаштыру
    • уговорить больного на операцию — авыруны операциягә күндерү
    • он уговорил друзей пойти с ним вместе — ул дусларын үзе белән бергә барырга күндерде
  2. 2.
    разг.(успокоить)көйләү, юату, тынычландыру
    • уговорить отчаявшегося человека — өметсезлеккә бирелгән кешене юату