укладчик

м.
  1. 1.
    (рабочий)салучы, түшәүче, өюче
    • укладчик паркета — паркет түшәүче
    • укладчик дров — утын өюче
  2. 2.
    (приспособление для укладки)салучы (сала торган), өюче (өя торган)
    • механизированный укладчик — механикалаштырылган өя торган җайланма