хват

м.разг.
  1. 1.
    җилле егет, үткер (булдыклы, гайрәтле) (кеше)
    • держаться хватом — үткер кеше булу
  2. 2.
    перен.ирон.алдакчы, карак
    • прыткий хват — җитез карак