алым
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | алым | алымнар |
| Прит. | алымның | алымнарның |
| Д. | алымга | алымнарга |
| В. | алымны | алымнарны |
| М. | алымда | алымнарда |
| Исх. | алымнан | алымнардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | алымым | алымыбыз |
| 2-е | алымың | алымыгыз |
| 3-е | алымы | алымнары |