атучы
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | атучы | атучылар |
| Прит. | атучының | атучыларның |
| Д. | атучыга | атучыларга |
| В. | атучыны | атучыларны |
| М. | атучыда | атучыларда |
| Исх. | атучыдан | атучылардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | атучым | атучыбыз |
| 2-е | атучың | атучыгыз |
| 3-е | атучысы | атучысы |
- 1.в разн. знач.стрелок (меткий, искусный; из лука, из пистолета)
- 2.охот.отстрельщик