ахмаклык
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | ахмаклык | ахмаклыклар |
| Прит. | ахмаклыкның | ахмаклыкларның |
| Д. | ахмаклыкка | ахмаклыкларга |
| В. | ахмаклыкны | ахмаклыкларны |
| М. | ахмаклыкта | ахмаклыкларда |
| Исх. | ахмаклыктан | ахмаклыклардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | ахмаклыгым | ахмаклыгыбыз |
| 2-е | ахмаклыгың | ахмаклыгыгыз |
| 3-е | ахмаклыгы | ахмаклыклары |
разг.
- 1.глупость (упрямого человека, поступка, намерения); дурость, дурашливость (детей, несерьёзных людей); несуразность, нелепость (рассеянного человека, рассуждения); тупость, нелепица, несуразица, чушь несусветная (в чём), дурачество
- ахмаклык эшләү — делать (сделать, совершать/совершить, выкидывать/выкинуть глупость
- кеше фикерен генә тоту — ахмаклык — руководствоваться чужим мнением — это глупость (глупо, тупость)
- 2.