аять
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | аять | аятьләр |
| Прит. | аятьнең | аятьләрнең |
| Д. | аятькә | аятьләргә |
| В. | аятьне | аятьләрне |
| М. | аятьтә | аятьләрдә |
| Исх. | аятьтән | аятьләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | аятем | аятебез |
| 2-е | аятең | аятегез |
| 3-е | аяте | аятьләре |
рел.
аят (стих Корана)
- аятьләр ятлау — заучивать аяты