аңлашылмау
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | аңлашылмау | аңлашылмаулар |
| Прит. | аңлашылмауның | аңлашылмауларның |
| Д. | аңлашылмауга | аңлашылмауларга |
| В. | аңлашылмауны | аңлашылмауларны |
| М. | аңлашылмауда | аңлашылмауларда |
| Исх. | аңлашылмаудан | аңлашылмаулардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | аңлашылмавым | аңлашылмавыбыз |
| 2-е | аңлашылмавың | аңлашылмавыгыз |
| 3-е | аңлашылмавы | аңлашылмаулары |
см. аңлашылмаучылык