болыт
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | болыт | болытлар |
| Прит. | болытның | болытларның |
| Д. | болытка | болытларга |
| В. | болытны | болытларны |
| М. | болытта | болытларда |
| Исх. | болыттан | болытлардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | болытым | болытыбыз |
| 2-е | болытың | болытыгыз |
| 3-е | болыты | болыты |
I
- 1.
- 2.перен. чаще с прил. кара о чём-л. омрачающем жизнь, несущем огорчение, беспокойство; облако, туча
- икесенең мөнәсәбәтендә кара болыт үтте — в их отношениях пробежала чёрная туча
- якты көннәрне болыт каплады — светлые дни были омрачены тучами
- 3.
Устойчивые сочетания
- болыт куеру — прям.перен.надвигаться (о тучах)
- болытлар астында — под облаками
- болытлар астындагы — подоблачный