ветеринар
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | ветеринар | ветеринарлар |
| Прит. | ветеринарның | ветеринарларның |
| Д. | ветеринарга | ветеринарларга |
| В. | ветеринарны | ветеринарларны |
| М. | ветеринарда | ветеринарларда |
| Исх. | ветеринардан | ветеринарлардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | ветеринарым | ветеринарыбыз |
| 2-е | ветеринарың | ветеринарыгыз |
| 3-е | ветеринары | ветеринарлары |
ветеринар
- ветеринар булып эшләү — работать ветеринаром