галим
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | галим | галимнәр |
| Прит. | галимнең | галимнәрнең |
| Д. | галимгә | галимнәргә |
| В. | галимне | галимнәрне |
| М. | галимдә | галимнәрдә |
| Исх. | галимнән | галимнәрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | галимем | галимебез |
| 2-е | галимең | галимегез |
| 3-е | галиме | галимнәре |
- 1.учёный, специалист в какой-л. области науки
- химия галиме — учёный-химик
- табигать галиме — учёный-естествовед
- 2.образованный, просвещённый человек; учёный человек
- галим булу — стать учёным человеком
- посл.галим янында телеңне тый, оста янында кулларыңны тый — перед учёным попридержи язык, а перед мастером — руки
прилагательноеТатарско-русский словарь, 2007