дим

существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
падежед. ч.мн. ч.
Им.димдимнәр
Прит.димнеңдимнәрнең
Д.димгәдимнәргә
В.димнедимнәрне
М.димдәдимнәрдә
Исх.димнәндимнәрдән
Принадлежность
лицоед. ч.мн. ч.
1-едимемдимебез
2-едимеңдимегез
3-едимедимнәре
I
уговор, уговаривание, увещевание, назидание, наставление; призыв
  • посл.елан җимгә килмәсә, димгә килә, ди — не мытьём, так катаньем (букв. говорят, змея, если не на приманку, так на уговор отзывается)
II
диал.
см. зим