ерым
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | ерым | ерымнар |
| Прит. | ерымның | ерымнарның |
| Д. | ерымга | ерымнарга |
| В. | ерымны | ерымнарны |
| М. | ерымда | ерымнарда |
| Исх. | ерымнан | ерымнардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | ерымым | ерымыбыз |
| 2-е | ерымың | ерымыгыз |
| 3-е | ерымы | ерымнары |