замана
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | замана | заманалар |
| Прит. | замананың | заманаларның |
| Д. | заманага | заманаларга |
| В. | замананы | заманаларны |
| М. | заманада | заманаларда |
| Исх. | заманадан | заманалардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | заманам | заманабыз |
| 2-е | заманаң | заманагыз |
| 3-е | заманасы | заманасы |
современность, современная эпоха; настоящее время (эпоха); наше время
- замана темасы — современная тема; тема современности
- замана яшьләре — современная молодёжь
Устойчивые сочетания
- замана ахыры — см. заман ахыры
- заманага яраклаштыру — см. заманчалаштыру