ишетү

глаголТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
Положительная формаОтрицательная форма
Инфинитив на -рга/-ргәишетергәишетмәскә
Инфинитив на -мак/-мәкишетмәк
Имя действияишетүишетмәү
Причастие настоящего времениишетүчеишетмәүче
Причастие прошедшего времениишеткәнишетмәгән
Причастие будущего времени на -ачак/-ячакишетәчәкишетмәячәк
Причастие будущего времени на -асы/-ыйсыишетәсеишетмисе
Причастие будущего времени на -р/-ыр/-аришетеришетмәс
Деепричастие сопутствия действиюишетепишетмичә
Деепричастие предшествия действиюишеткәнчеишетмәгәнче
Деепричастие постдействияишеткәчишетмәгәч
минсинулбезсезалар
Желательное / повелительное наклонениеишетимишетишетсенишетикишетегезишетсеннәр
Желательное / повелительное накл. (отр. форма)ишетмимишетмәишетмәсенишетмикишетмәгезишетмәсеннәр
Условное наклонениеишетсәмишетсәңишетсәишетсәкишетсәгезишетсәләр
Условное наклонение (отр. форма)ишетмәсәмишетмәсәңишетмәсәишетмәсәкишетмәсәгезишетмәсәләр
Настояще-будущее времяишетәмишетәсеңишетәишетәбезишетәсезишетәләр
Настояще-будущее время (отр. форма)ишетмимишетмисеңишетмиишетмибезишетмисезишетмиләр
Прошедшее категорическое вр.ишеттемишеттеңишеттеишеттекишеттегезишетте(ләр)
Прошедшее категорическое вр. (отр. форма)ишетмәдемишетмәдеңишетмәдеишетмәдекишетмәдегезишетмәде(ләр)
Прошедшее неопределённое вр.ишеткәнменишеткәнсеңишеткәнишеткәнбезишеткәнсезишеткәннәр
Прошедшее неопределённое вр. (отр. форма)ишетмәгәнменишетмәгәнсеңишетмәгәнишетмәгәнбезишетмәгәнсезишетмәгәннәр
Будущее категорическое вр.ишетәчәкменишетәчәксеңишетәчәкишетәчәкбезишетәчәксезишетәчәкләр
Будущее категорическое вр. (отр. форма)ишетмәячәкменишетмәячәксеңишетмәячәкишетмәячәкбызишетмәячәксызишетмәячәкләр
Будущее неопределённое вр.ишетерменишетерсеңишетеришетербезишетерсезишетерләр
Будущее неопределённое вр. (отр. форма)ишетмәм(ен)ишетмәссеңишетмәсишетмәбезишетмәссезишетмәсләр
неперех.
  1. 1.
    слышать, услышать, услыхать (голос, крик, смех)
    ◊слух
    ◊слуховой
    • ишетү органнары — органы слуха; слуховые органы
    • ишетү нервлары — слуховые нервы
  2. 2.
    слышать, обладать слухом
    • аның сул колагы ишетми — у него левое ухо не слышит
    • ул яхшы ишетә — он хорошо слышит, у него хороший слух
  3. 3.
    знать, узнавать/узнать, слышать что-л. о ком-л., о чём-л., про кого-л.
    • яңалык ишетү — узнавать новость
    • бер хәбәр ишеттем — узнал (услышал) одну весть
  4. 4.
    слушать, прислушиваться, обратить внимание на что-л.
    • ишетергә дә теләми — и слушать не хочет
существительноеВикисловарь
Парадигма
падежед. ч.мн. ч.
Им.ишетүишетүләр
Прит.ишетүнеңишетүләрнең
Д.ишетүгәишетүләргә
В.ишетүнеишетүләрне
М.ишетүдәишетүләрдә
Исх.ишетүдәнишетүләрдән
Принадлежность
лицоед. ч.мн. ч.
1-еемебез
2-ееңегез
3-ееишетүләре
слух (например, орган)