кала
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | кала | калалар |
| Прит. | каланың | калаларның |
| Д. | калага | калаларга |
| В. | каланы | калаларны |
| М. | калада | калаларда |
| Исх. | каладан | калалардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | калам | калабыз |
| 2-е | калаң | калагыз |
| 3-е | каласы | каласы |