каравылчы

существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
падежед. ч.мн. ч.
Им.каравылчыкаравылчылар
Прит.каравылчыныңкаравылчыларның
Д.каравылчыгакаравылчыларга
В.каравылчыныкаравылчыларны
М.каравылчыдакаравылчыларда
Исх.каравылчыданкаравылчылардан
Принадлежность
лицоед. ч.мн. ч.
1-екаравылчымкаравылчыбыз
2-екаравылчыңкаравылчыгыз
3-екаравылчысыкаравылчысы
  1. 1.
    караульщик, сторож, охранник; часовой
    • урам каравылчысы — уличный сторож
    • тимер юл каравылчысы — сторож на железной дороге
  2. 2.
    обходчик, объездчик
    • урман каравылчысы — объездчик леса, лесник
    • урман хуҗалыгы каравылчысы — сторож лесного хозяйства
  3. 3.
    караульщик (в некоторых коллективных играх)