карын
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | карын | карыннар |
| Прит. | карынның | карыннарның |
| Д. | карынга | карыннарга |
| В. | карынны | карыннарны |
| М. | карында | карыннарда |
| Исх. | карыннан | карыннардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | карыным | карыныбыз |
| 2-е | карының | карыныгыз |
| 3-е | карыны | карыннары |
- 1.брюховина (первый желудок у жвачных животных)
- сыер карыны — брюховина коровы
- 2.
- 3.
- 4.
- 5.см. карындык
- 6.спец.разг.брюшки (вырезка меха брюшной части животных)
- тиен карыныннан тегелгән тун — шуба из брюшков белок
Устойчивые сочетания
- карын ачу — проголодаться
- карын пәрдәсе — брюшина
Фразеологизмы
- ач карыным, тыныч колагым — (погов.) голоден, но спокоен