кием
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | кием | киемнәр |
| Прит. | киемнең | киемнәрнең |
| Д. | киемгә | киемнәргә |
| В. | киемне | киемнәрне |
| М. | киемдә | киемнәрдә |
| Исх. | киемнән | киемнәрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | киемем | киемебез |
| 2-е | киемең | киемегез |
| 3-е | киеме | киемнәре |
I
- 1.
- 2.
II
пара
- бер кием перчатка — одна пара перчаток
- өч кием туфли — три пары туфель