конфронтация
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
Таблица составлена автоматически программой Apertium (GPL-3) и может содержать ошибки и редкие формы.
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | конфронтация | конфронтацияләр |
| Прит. | конфронтациянең | конфронтацияләрнең |
| Д. | конфронтациягә | конфронтацияләргә |
| В. | конфронтацияне | конфронтацияләрне |
| М. | конфронтациядә | конфронтацияләрдә |
| Исх. | конфронтациядән | конфронтацияләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | конфронтациям | конфронтациябез |
| 2-е | конфронтацияң | конфронтациягез |
| 3-е | конфронтациясе | конфронтацияләре |
полит.
конфронтация (противопоставление, столкновение)
- хәрби-сәяси конфронтация — военно-политическая конфронтация