кузна
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | кузна | кузналар |
| Прит. | кузнаның | кузналарның |
| Д. | кузнага | кузналарга |
| В. | кузнаны | кузналарны |
| М. | кузнада | кузналарда |
| Исх. | кузнадан | кузналардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | кузнам | кузнабыз |
| 2-е | кузнаң | кузнагыз |
| 3-е | кузнасы | кузнасы |
альчик, бабка (для игры); козон, козонок, козны
- кузна сөяге — бабка (кость)
- кузна уйнау — играть в бабки