кулланма
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | кулланма | кулланмалар |
| Прит. | кулланманың | кулланмаларның |
| Д. | кулланмага | кулланмаларга |
| В. | кулланманы | кулланмаларны |
| М. | кулланмада | кулланмаларда |
| Исх. | кулланмадан | кулланмалардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | кулланмам | кулланмабыз |
| 2-е | кулланмаң | кулланмагыз |
| 3-е | кулланмасы | кулланмасы |
I
- 1.
- 2.пособие
- дәреслек-кулланма — учебное пособие
прилагательноеТатарско-русский словарь, 2007
II
см. кулланмалы