кулланучы
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | кулланучы | кулланучылар |
| Прит. | кулланучының | кулланучыларның |
| Д. | кулланучыга | кулланучыларга |
| В. | кулланучыны | кулланучыларны |
| М. | кулланучыда | кулланучыларда |
| Исх. | кулланучыдан | кулланучылардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | кулланучым | кулланучыбыз |
| 2-е | кулланучың | кулланучыгыз |
| 3-е | кулланучысы | кулланучысы |
потребитель
◊потребительский (в знач. относящийся к потребителям)
- кулланучылар ихтыяҗы — потребительский спрос
- кулланучылар җәмгыяте — потребительское общество