кын
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | кын | кыннар |
| Прит. | кынның | кыннарның |
| Д. | кынга | кыннарга |
| В. | кынны | кыннарны |
| М. | кында | кыннарда |
| Исх. | кыннан | кыннардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | кыным | кыныбыз |
| 2-е | кының | кыныгыз |
| 3-е | кыны | кыннары |