милләт
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | милләт | милләтләр |
| Прит. | милләтнең | милләтләрнең |
| Д. | милләткә | милләтләргә |
| В. | милләтне | милләтләрне |
| М. | милләттә | милләтләрдә |
| Исх. | милләттән | милләтләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | милләтем | милләтебез |
| 2-е | милләтең | милләтегез |
| 3-е | милләте | милләтләре |
- 1.нация, национальность
- милләтләрнең үзбилгеләнү хокукы — право наций на самоопределение
- төрле милләт кешеләре — люди разных национальностей
- 2.нация (государство, страна)
- Берләшкән Милләтләр Оешмасы — Организация Объединённых Наций
- ике дус милләт вәкилләре — представители двух дружественных наций
Устойчивые сочетания
- Милләтләр лигасы — Лига наций