моңлылык
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | моңлылык | моңлылыклар |
| Прит. | моңлылыкның | моңлылыкларның |
| Д. | моңлылыкка | моңлылыкларга |
| В. | моңлылыкны | моңлылыкларны |
| М. | моңлылыкта | моңлылыкларда |
| Исх. | моңлылыктан | моңлылыклардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | моңлылыгым | моңлылыгыбыз |
| 2-е | моңлылыгың | моңлылыгыгыз |
| 3-е | моңлылыгы | моңлылыклары |
- 1.состояние грусти, уныния, тоски, скуки
- моңлылыкта утыру — грустить, тосковать; быть в унынии
- 2.печаль, грусть
- аның күз карашында тирән моңлылык — в его взгляде глубокая печаль
- 3.
- а)печальность, насыщенность грустью
- җырның моңлылыгы — печальность песни
- б)
- а)