моңлылык

существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
падежед. ч.мн. ч.
Им.моңлылыкмоңлылыклар
Прит.моңлылыкныңмоңлылыкларның
Д.моңлылыккамоңлылыкларга
В.моңлылыкнымоңлылыкларны
М.моңлылыктамоңлылыкларда
Исх.моңлылыктанмоңлылыклардан
Принадлежность
лицоед. ч.мн. ч.
1-емоңлылыгыммоңлылыгыбыз
2-емоңлылыгыңмоңлылыгыгыз
3-емоңлылыгымоңлылыклары
  1. 1.
    состояние грусти, уныния, тоски, скуки
    • моңлылыкта утыру — грустить, тосковать; быть в унынии
  2. 2.
    печаль, грусть
    • аның күз карашында тирән моңлылык — в его взгляде глубокая печаль
  3. 3.
    1. а)
      печальность, насыщенность грустью
      • җырның моңлылыгы — печальность песни
    2. б)
      музыкальность, лиричность, мелодичность
      • тавышның моңлылыгы — мелодичность голоса