мулла
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | мулла | муллалар |
| Прит. | мулланың | муллаларның |
| Д. | муллага | муллаларга |
| В. | мулланы | муллаларны |
| М. | муллада | муллаларда |
| Исх. | мулладан | муллалардан |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | муллам | муллабыз |
| 2-е | муллаң | муллагыз |
| 3-е | мулласы | мулласы |
- 1.
- 2.
- 3.перен.грамотный, учёный, образованный, всезнающий человек
- укып мулла булмассың (погов.) — сколько ни учись, всё равно не станешь учёным
- погов.син дә мулла, мин дә мулла, атка печән кем сала — мы оба образованные, кто же задаст корм лошадям