мәгариф
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | мәгариф | мәгарифләр |
| Прит. | мәгарифнең | мәгарифләрнең |
| Д. | мәгарифкә | мәгарифләргә |
| В. | мәгарифне | мәгарифләрне |
| М. | мәгарифтә | мәгарифләрдә |
| Исх. | мәгарифтән | мәгарифләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | мәгарифем | мәгарифебез |
| 2-е | мәгарифең | мәгарифегез |
| 3-е | мәгарифе | мәгарифләре |
- 1.в разн. знач.просвещение, образование
- район халык мәгариф бүлеге — районный отдел народного образования
- мәгариф министрлыгы — Министерство просвещения
- 2.культура
- татар мәгарифенә мөнәсәбәтле кешеләр — люди, имеющие отношение к татарской культуре
- милли мәгариф — национальная культура