мәдәният
существительноеТатарско-русский словарь, 2007
Парадигма
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
| Им. | мәдәният | мәдәниятләр |
| Прит. | мәдәниятнең | мәдәниятләрнең |
| Д. | мәдәнияткә | мәдәниятләргә |
| В. | мәдәниятне | мәдәниятләрне |
| М. | мәдәнияттә | мәдәниятләрдә |
| Исх. | мәдәнияттән | мәдәниятләрдән |
| Принадлежность | ||
| лицо | ед. ч. | мн. ч. |
| 1-е | мәдәниятем | мәдәниятебез |
| 2-е | мәдәниятең | мәдәниятегез |
| 3-е | мәдәнияте | мәдәниятләре |
культура; цивилизация
- хуҗалык һәм мәдәният төзелеше мәсьәләләре — вопросы хозяйственного и культурного строительства
- гыйлем вә мәдәният — наука и культура (цивилизация)