мәрхүм

  1. 1.
    покойный, умерший
  2. 2.
    в знач. сущ.усопший уст.; покойный; покойник
    • мәрхүмнең истәлеге — память покойного
существительноеВикисловарь
Парадигма
падежед. ч.мн. ч.
Им.мәрхүммәрхүмнәр
Прит.мәрхүмнеңмәрхүмнәрнең
Д.мәрхүмгәмәрхүмнәргә
В.мәрхүмнемәрхүмнәрне
М.мәрхүмдәмәрхүмнәрдә
Исх.мәрхүмнәнмәрхүмнәрдән
Принадлежность
лицоед. ч.мн. ч.
1-емәрхүмеммәрхүмебез
2-емәрхүмеңмәрхүмегез
3-емәрхүмемәрхүмнәре